Myślenie z wnętrza absolutu – komentarze na marginesie „Wstępu” do Heglowskiej Fenomenologii ducha

Fenomenologia ducha G.W.F. Hegla jest dziełem kanonicznym – z tak postawionym stwierdzeniem trudno się nie zgodzić. Jedni jednak powiedzą, że miejsce Hegla w kanonie jest w pełni zasłużone i uzasadnione, inni, że wręcz przeciwnie – jest jakąś pomyłką, ponieważ Hegel jako intelektualny hochsztapler zwodzi na manowce pustosłowiem i nielogicznym rozumowaniem. Jeszcze inni powiedzą, że filozofia niemieckiego idealisty jest zbyt ważna, by zamykać ją na klucz w muzeum cennych zabytków.

Feministyczna rewolucja teraz! Czy feminizm radykalny jest transinkluzywny?

Mamy przyjemność zaprezentować drugi rozdział opublikowanej w 2021 roku książki pt. Female Masculinities and the Gender Wars: The Politics of Sex. Osoba autorska książki to dr Finn Mackay, a polski przekład dla Machiny Myśli przygotowała Klara Mendrek.

Pornologika. Wgląd w teraźniejszość

pornografia jest przede wszystkim rezerwuarem mechanizmów, relacji i układów, które zakamuflowane, pod różnymi maskami, krążą po współczesnym ciele społecznym, formując je w wymiarze zbiorowym i indywidualnym (uczestniczymy w pornograficznej logice, nawet jeśli nie oglądamy filmów porno). W jednym ze swoich aspektów pornografia przypomina więc Disneyland z analiz Baudrillarda: to mikrouniwersum, które poprzez dosłowność, jawność i nagość porno przesłania pornograficzne wymiary całej reszty. Jednocześnie, na zasadzie symetrycznego odwrócenia, w pornografii, niczym w doskonale wypolerowanym lustrze, przegląda się nasza teraźniejszość w swoich najgłębszych rysach.

Od analityki władzy do studiów nad technikami siebie albo jak Foucault nie został liberałem

Większości osób, które choćby pobieżnie orientują się w twórczości Michela Foucaulta, znany jest fakt rzekomego „zwrotu”, jakiego dokonał on nagle pod koniec życia. Po długim okresie genealogicznych badań nad nowoczesnymi typami relacji władzy, zwieńczonych publikacjami słynnego „Nadzorować i karać” oraz „Woli wiedzy”, filozof „milknie” na osiem lat, by w roku 1984, roku swojej śmierci, wydać dwa tomy studiów nad etyką starożytną: Użytek z przyjemności oraz Troskę o siebie. Tę nieoczekiwaną reorientację próbowano wyjaśnić na różne sposoby.

Marks w świątyni Konfucjusza

Poniższy tekst ukazał się w czasopiśmie „Powódź” w styczniu 1925 roku. Jego autor, Guo Moruo (1892-1978), był aktywnym uczestnikiem ruchu czwartego czerwca, a później jednym z czołowych działaczy chińskiego ruchu komunistycznego na polu kultury. Warto zauważyć, że ironiczna krytyka konfucjanizmu prezentująca jego pro-społeczne i postępowe aspekty stała w kontraście do radykalnego anty-konfucjanizmu, dominującego wśród chińskiej inteligencji w latach dwudziestych oraz późniejszym ruchu komunistycznym.

Rozpuścić Boga w miłości człowieka – antropologia filozoficzna Ludwiga Feuerbacha

Jak porzucić Boga, zarazem zachowując samego siebie? Przed materializmem jako filozofią stoi nieustannie pozbawione odpowiedzi pytanie: „kim jestem?”. Gilles Deleuze, w swojej interpretacji filozofii Nietzschego, ujmuje je w postaci „kto?”, w znaczeniu „kto jest człowiekiem?” . Niezależnie jednak od tego, w jakim stopniu problem ten zostaje postawiony wobec ruchu heglowskiego, punktem odniesienia w walce przeciw temu, co teologiczne w samym człowieku jest pytanie zadane przez Ludwiga Feuerbacha – „kto to jest człowiek?”.