F jak Przyjaźń
Tłumaczenie transkrypcji rozdziału „F – comme Fidélieté” filmowego wywiadu Claire Parnet z Gillesem Deleuzem „L’Abécédaire de Gilles Deleuze”.
Tłumaczenie transkrypcji rozdziału „F – comme Fidélieté” filmowego wywiadu Claire Parnet z Gillesem Deleuzem „L’Abécédaire de Gilles Deleuze”.
Mamy przyjemność zaprezentować jeden z podrozdziałów nowowydanej pracy Bartosza Wójcika „Wojna i motłoch. Sprzeczności nowoczesne w filozofii Hegla”. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Universitas.
Niniejszy zbiór stanowi wprowadzenie do teorii zwanej afropesymizmem. Zebrane tu teksty obejmują trzy dekady myśli, a tematy rozciągają się od przemocy policji, przez pracę Czarnych kobiet i transformację niewolnictwa po wyzwoleniu, po zmagania Czarnej Armii Wyzwolenia i elementy anty-Czarności.
Możliwe, iż u zarania ery chrześcijańskiej pojawiły się grupy, które używały wolnej miłości do eksplorowania ideału „prawdziwej komunii”. W nieskrępowanym więzami małżeństwa i społecznymi regułami mieszaniu się ciał dostrzegały one właściwą drogę do doświadczenia tego, co wspólne. Peter Brown, jeden z najznamienitszych znawców wczesnego chrześcijaństwa, zalicza do tej kategorii zwolenników Epifanesa i Karpokratesa oraz sektę nikolaitów
Bardzo rzadko można dziś spotkać słowo „niebezpieczny” użyte do interpretacji siedemnastowiecznej filozofii. Trudno wręcz wyobrazić sobie okoliczności, które skłoniłyby krytyka do opisu lektury Kartezjusza, Pierre’a Gassendiego, czy nawet Hobbesa. Spinoza jest znaczącym wyjątkiem; słowo „niebezpieczny” pojawiało się z rosnącą częstotliwością w opisach i interpretacjach jego dzieła. Niebezpieczeństwo, na które wskazywały rzeczone opracowania, nie jest zwykłym niebezpieczeństwem błędnej interpretacji, niebezpieczeństwem wynikającym z tego, że interpretatorzy, świadomie lub nie, przypisali Spinozie idee nieobecne w jego tekstach. Dla niektórych krytyków niebezpieczeństwo to polega na czymś dokładnie odwrotnym: na braniu Spinozy dosłownie, czytaniu go zbyt literalnie. Oczywiście obawa taka powstaje jedynie w odniesieniu do pewnych ustępów, zdań czy słów, które dla lękliwych uczonych po prostu nie mogą, lub nie powinny znaczyć tego, co zdają się znaczyć.
Nie jestem mężczyzną nie jestem kobietą nie jestem heteroseksualny nie jestem homoseksualny nie jestem biseksualny. Jestem dysydentem płci.
Zapraszamy do lektury drugiej części transkrypcji wykładu wygłoszonego 25 maja 2021 roku przez Piotra Sadzika na seminarium „Czytanie Waltera Benjamina” organizowanego przez koło naukowe myśli współczesnej. Poświęcone słynnemu esejowi Derridy spotkanie miało na celu poszerzenie kontekstu w jakim umieszczaliśmy „Przyczynek do krytyki przemocy” Benjamina.