Tag

psychopolityka

Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy,
ogromne zainteresowanie naszą zeszłoroczną inicjatywą sprawiło, że na najbliższe wakacje zaplanowaliśmy dla Was kolejną szkołę letnią. Podobnie jak poprzednio, zajmiemy się przede wszystkim – choć niewyłącznie – filozofią współczesną. Po raz kolejny zapraszamy Was do pięknej, otoczonej lasami i jeziorami Iławy (woj. warmińsko-mazurskie). Jednak tym razem – poszliśmy tu za sugestią uczestników i uczestniczek pierwszej edycji – całość potrwa aż siedem dni: od 2 do 8 lipca. Oprócz intensywnego kursu teoretycznego czekają na Was długie wieczorne rozmowy, wycieczka na łono natury i sporo plażowania.

Współczesne próby usytuowania wydarzeń 1989 roku w obrębie ontologii historii można schematycznie podzielić na dwie grupy. Z jednej strony mówi się, że wydarzenia te zamknęły w sposób ostateczny pewien etap historii ludzkości, otwierając nowy, radykalnie odmienny, a w konsekwencji całkowicie przemieniły istotę człowieka. Z drugiej zaś strony wysuwa się twierdzenie, że owa zmiana jest pozorna, że stanowi ona zamaskowane przedłużenie odwiecznych międzyludzkich porachunków i że historyczna istota człowieka została w ich wyniku nienaruszona, ubrano ją tylko w inny kostium. Mamy tu zatem do czynienia z perspektywą wskazującą na zerwanie przeciwko tej wskazującej na ciągłość. Jeśli uzupełnić ów schemat o optymistyczną i pesymistyczną ocenę w ten sposób określonego stanu rzeczy, uzyskamy wówczas ogólny kształt debaty dotyczącej diagnozy współczesności w dwie dekady po runięciu ZSRR i wywindowaniu zasilanej przez kapitalizm liberalnej demokracji na uniwersalny cel wszelkiej dojrzałej kultury.