Tag

posthumanizm

Przedstawiamy tłumaczenie artykułu „Posthuman Relational Subjectivity and the Politics of Affirmation” autorstwa Rosi Braidotti. Tekst pierwotnie ukazał się w zbiorze Relational Architectural Ecologies: Architecture, Nature and Subjectivity pod redakcją Peg Rawes, wydanym przez Routledge (London–New York 2013, s. 21–39). Serdecznie dziękujemy autorce i wydawnictwu za zgody na tłumaczenie.

Tłumaczenie zostało przygotowane w ramach realizowanego przez Fundację Machina Myśli projektu „Przybliżenie nurtu nowego materializmu – przekłady wybranych tekstów”, finansowanego w ramach umowy 906/P-DUN/2017 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę.

Tekst jest też dostępny w formatach PDF (tutaj), EPUB (tutaj) i MOBI (tutaj).

Zachęcamy również do zapoznania się z pozostałymi opublikowanymi przez nas tłumaczeniami artykułów Braidotti (Postludzkie, arcyludzkie. Ku nowej ontologii procesualnejKu posthumanistycePolityka życia jako bios-zoe oraz Zwierzęta, anomalie i nieorganiczni inni), a także książką Nowy materializm. Wywiady i kartografie autorstwa Ricka Dolphijna i Iris van der Tuin.

Przedstawiamy tłumaczenie artykułu „Working towards the Posthumanities” autorstwa Rosi Braidotti. Tekst pierwotnie ukazał się w czasopiśmie Trans-Humanities 2014, t. 7(1): 155–175, wydawanym przez Ewha Institute for the Humanities of Ewha Womans University in Seoul, Korea. Tekst nie może być przedrukowywany bez zgody autorki, wydawnictwa oraz redakcji. Dziękujemy autorce i wydawcy za zgodę na przekład i publikację.

Tłumaczenie zostało przygotowane w ramach realizowanego przez nas projektu „Przybliżenie nurtu nowego materializmu – przekłady wybranych tekstów” – zadanie finansowane w ramach umowy 906/P-DUN/2017 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę.

Tekst dostępny również w wersjach PDF (tutaj), EPUB (tutaj) i MOBI (tutaj).

Zachęcamy również do zapoznania się z pozostałymi opublikowanymi przez nas tłumaczeniami artykułów Braidotti (Postludzkie, arcyludzkie. Ku nowej ontologii procesualnejPosthumanistyczna podmiotowość relacyjna i polityka afirmatywnaPolityka życia jako bios-zoe oraz Zwierzęta, anomalie i nieorganiczni inni), a także książką Nowy materializm. Wywiady i kartografie autorstwa Ricka Dolphijna i Iris van der Tuin.

Przedstawiamy tłumaczenie artykułu Animals, Anomalies, and Inorganic Others autorstwa Rosi Braidotti. Tekst pierwotnie ukazał się w czasopiśmie PMLA 2009, t. 124(2), s. 526–532. Serdecznie dziękujemy autorce i wydawnictwu za zgody na tłumaczenie. Reprinted by permission of copyright owner, the Modern Language Association of America.

Tłumaczenie zostało przygotowane w ramach realizowanego przez Fundację Machina Myśli projektu „Przybliżenie nurtu nowego materializmu – przekłady wybranych tekstów”, finansowanego w ramach umowy 906/P-DUN/2017 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę.

Tekst jest dostępny także w formatach PDF (tutaj), EPUB (tutaj) i MOBI (tutaj).

Zachęcamy również do zapoznania się z pozostałymi opublikowanymi przez nas tłumaczeniami artykułów Braidotti (Postludzkie, arcyludzkie. Ku nowej ontologii procesualnejPosthumanistyczna podmiotowość relacyjna i polityka afirmatywnaKu posthumanistyce oraz Polityka życia jako bios-zoe), a także książką Nowy materializm. Wywiady i kartografie autorstwa Ricka Dolphijna i Iris van der Tuin.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa we współorganizowanej przez nas konferencji „Po co nam posthumanizm? Spór nie tylko filozoficzny” w Poznaniu (30.11 – 1.12).

Celem konferencji jest podjęcie dyskusji nad przydatnością perspektyw posthumanistycznych w radzeniu sobie z kontrowersjami naukowymi, kulturowymi, politycznymi, społecznymi.

Pytania kluczowe brzmią: czy coraz częstsze odwołania do posthumanistycznych metodologii oraz narzędzi badawczych zmniejszają czy zwiększają złożoność rzeczywistości? Czy posthumanizm pomaga radzić sobie z natłokiem innowacji stwarzających nowe wyzwania i redefiniujących człowieczeństwo, czy jedynie mnoży kontrowersje w niestabilnych czasach?

Ponadto ważne dla nas będzie przyjrzenie się relacji pomiędzy przyrodoznawstwem a naukami społecznymi i humanistycznymi. Mamy nadzieję sprawdzić, na ile dzięki posthumanizmowi możliwe jest wypracowanie stanowisk wykraczających poza impas debat toczonych w ramach „wojen o naukę” (Science Wars).

Podczas konferencji poruszymy także wątki polityczne obecne w myśli posthumanistycznej. Chcemy zbadać, czy słusznie niektórzy upatrują w niej potencjału emancypacyjnego, czy– jak uważają inni – wraz z kresem humanizmu zagubiony zostanie też zawarty w nim ładunek emancypacyno-krytyczny. Interesuje nas również tak zwana polityka natury. Spróbujemy także odpowiedzieć na pytanie, czy posthumanizm dokonał całkowitego i konsekwentnego odrzucenia tradycyjnych obrazów świata.

Pytanie o estetyczne wymiary posthumanizmu nie dotyczy jedynie pola sztuki, ale przede namysłu nad tym, czy można uznać artystów (być może przede wszystkim nie-ludzkich) za emisariuszy przyszłości, testujących granice tego, co możliwe.

Wreszcie posthumanizm to, naszym zdaniem, również myśl, która odsłania kontury wyłaniającej się apokalipsy, spowodowanej potencjalnymi, katastrofalnymi zmianami klimatycznymi i środowiskowymi.

W doborze abstraktów wystąpień brane będzie pod uwagę to, w jakim stopniu artykułowany jest praktyczny aspekt ujęć posthumanistycznych. Organizatorzy preferować będą te tematy wystąpień, które proponują zmaganie się z pewnym wycinkiem rzeczywistości przy pomocy konkretnych posthumanistycznych narzędzi.

 

Tematy:

  • Granice podmiotowości i sprawczości – roślinne, zwierzęce, ludzkie, cyborgiczne, geologiczne, mykologiczne itd.
  • Bioart, estetyka środowiskowa, animal studies – posthumanistyczne wyzwania dla estetyki
  • Polityczna wielowymiarowość posthumanizmu.
  • Posthumanizm a pozostałości tradycyjnych o obrazów świata.
  • Posthumanizm a podmiot historii – człowiek, glob, wszechświat (perspektywa kosmiczna).
  • Antropocen, Kapitalocen, wielkie wymieranie – posthumanizm i powrót apokaliptycznych narracji.
  • Nowy materializm, zwrot ku ontologii, realizm spekulatywny– filozofia i posthumanistyczne interwencje.
  • Transhumanizm versus posthumanizm – człowieczeństwo między przebóstwieniem a przekroczeniem granic ludzkiego i pozaludzkiego.
  • Powtórne zaczarowanie świata, magiczność, animizm – posthumanistyczne horyzonty postsekularne.
  • Śmierć, życie, nekropolityka – posthumanistyczne ujęcia klasycznych teorii.
  • Neohumanizm, prawa zwierząt, postenviromentalizm – rola człowieka w posthumanistycznym świecie.
  • Posthumanizm a problem tzw. praw człowieka.

 

Opłata konferencyjna: 350 zł (250 zł – doktoranci)

 

Zgłoszenia na konferencję (abstrakt o objętości 300 słów): posthumanizm2018@gmail.com

Termin nadsyłania zgłoszeń: 5 pażdziernika

Teksty wystąpień ukażą się w recenzowanym czasopiśmie naukowym „Sensus Historiae” (11 pkt) – termin nadsyłania tekstów: 31 grudnia

 

Organizatorzy: Instytut Filozofii UAM oraz Machina Myśli

Od Redakcji: Poniżej przedstawiamy tłumaczenie artykułu „Working towards the Posthumanities” autorstwa Rosi Braidotti. Tekst pierwotnie ukazał się w czasopiśmie Trans-Humanities Vol. 7 No. 1, February 2014: 155–wydawanym przez Ewha Institute for the Humanities of Ewha Womans University in Seoul, Korea. Tekst nie może być przedrukowywany bez zgody autorki, wydawnictwa oraz redakcji. Dziękujemy autorce i wydawcy za zgodę na przekład i publikację.

Tłumaczenie zostało przygotowane w ramach realizowanego przez nas projektu „Przybliżenie nurtu nowego materializmu – przekłady wybranych tekstów” – zadanie finansowane w ramach umowy 906/P-DUN/2017 ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczonych na działalność upowszechniającą naukę.

Rosi Braidotti
Ku posthumanistyce

– I. Wprowadzenie –

Trudno zaprzeczyć, że w ciągu ostatnich trzydziestu lat w najbardziej rozwiniętych liberalnych demokracjach, nasilała się publiczna krytyka humanistyki oraz – zwłaszcza wśród skrajnie prawicowych i populistycznych partii – wyłonił się szeroki negatywny konsensus co do tego, iż humanistyka nie jest finansowo wydolna, stanowi luksusowe hobby dla garstki uprzywilejowanych oraz nie zasługuje na publiczne finansowanie. Niniejszy artykuł nie wchodzi w szczegółową analizę tego, co stało się znane jako „kryzys” dziedziny, lecz zakłada jego istnienie jako historycznego i społeczno-politycznego fenomenu charakterystycznego dla europejskiego ładu po 1989 roku. Oznacza to konkretnie, że profesorowie i badacze reprezentujący dziedzinę humanistyki, spędzają nieproporcjonalną ilość czasu na usprawiedliwianiu bądź bronieniu naszej egzystencji wobec społeczeństwa.

Feministyczna dyskusja pomiędzy esencjalistkami a konstruktywistkami, która rozpoczęła się jeszcze w trakcie II fali, pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku przybrała postać sporu pomiędzy zwolenniczkami kategorii płci kulturowej a zwolenniczkami pozostawienia w feministycznym dyskursie tożsamościowym kategorii różnicy płciowej. W tym sporze Grosz i Braidotti stają się przedstawicielkami feminizmu różnicy, gdyż w swych koncepcjach kobiecej podmiotowości obie wykorzystują kategorię różnicy płciowej. Wykorzystanie przez filozofki kategorii różnicy płciowej w żadnym przypadku nie oznacza powrotu do esencjalizmu na gruncie teorii feministycznej. Zarówno Grosz, jak i Braidotti postrzegane są również jako te feministki, które przywróciły temat ciała i cielesności kobiecej do rozważań feministycznych. Co to dokładnie oznacza? Analiza feministycznych koncepcji, mająca na celu zbadanie występowania tematyki związanej z kobiecą cielesnością, począwszy chociażby od wczesnych lat II fali, prowadzi do wniosku, iż temat ciała i cielesności był pomijany w rozważaniach feministek1. Można postawić pytanie: jaka jest przyczyna tej sytuacji?

Poniższy tekst oparty jest na fragmencie książki Virtually Wild: Wilderness,Technology and an Ecology of Mediation (2003). Dłuższy fragment ukazał się po polsku w czasopiśmie Er(r)go 1(28), 2014, w tłumaczeniu Tomasza Porwita, poprawionym przez autora. Poniższa wersja zawiera skróty i dodatkowe wyjaśnienia, jednak aby zainteresowany czytelnik uzyskał pełniejszy kontekst rozważań, wskazana jest lektura całej książki.