Tag

Piotr Nowak

Wydawnicza ofensywa środowiska związanego z czasopismem „Kronos” ma zwyczaj intensyfikowania się w niespodziewanych falach. Harmonogram ukazywania się kolejnych nowości jest mniej więcej znany, czasami jednak w zaskakujący sposób potrafią wyłonić się konfiguracje wywierające na czytelnikach głębokie wrażenie. Tak jest i tym razem: w krótkim czasie, niemalże równocześnie, ukazały się Zachodnia eschatologia Jacoba Taubesa, drugi tom zbiorowej Historii filozofii politycznej oraz Dyktatura Carla Schmitta. Choć wszystkie te publikacje zasługują na uwagę, to w niniejszej recenzji przyjrzę się jedynie drugiej z wymienionych pozycji.

Według słów Mikołaja Bierdiajewa „wszystko było w nim ogniste i dynamiczne, wszystko pozostawało w ruchu, w sprzecznościach i walce”. Fiodor Dostojewski to figura proteuszowa, wewnętrznie rozdwojona i nieustannie poszukująca. Rozdarta między grzechem a Chrystusem, tradycją i rewolucją, okcydentalizmem i słowianofilstwem. Ten złożony portret odzwierciedla wewnętrzną psychomachię i cenę, którą Dostojewski zapłacił za swój „okrutny talent”. W tym kontekście warto sięgnąć po najnowsze wydanie kwartalnika Kronos (1/2014) poświęcone tytanowi literatury rosyjskiej.